Mijn verhaal!
De ervaringen van Tonny als deelnemer en vrijwilliger
bij DAC de Vermeer.

TonnyDe eerste dag dat ik hier binnen stapte was ik toch wel behoorlijk mager, gebruikte veel medicatie en kon amper een kopje koffie vast houden.
Na de rondleiding en een eerste kennismakingsgesprek kreeg ik de vraag; “Wat wil je hier gaan doen”, dat wist ik wel “Iets leren van computers”, maar ik wilde hier niet te lang blijven want ik wilde zo snel mogelijk weer aan het werk.

Ik voelde mij vanaf dag 1 hier wel thuis, maar ook zeker geaccepteerd en dat voelde voor mij wel goed, in de maatschappij was dat toch wel anders.
Na een periode van ups en downs ging het op het DAC allemaal wat beter, ik kreeg steeds meer vertrouwen en begon me steeds meer te ontwikkelen met andere activiteiten. Het gevoel van een vaste baan kwam weer helemaal terug en ik besloot om een opleiding te gaan doen maar het werd een tegenvaller, het was te zwaar en  besloot al snel om met de opleiding te gaan stoppen.

Nadat ik deze tegenslag had verwerkt wist ik het zeker een vaste baan zat er niet meer in het werd eens tijd om dat te gaan accepteren hoe moeilijk dat ook is.

Heb ik daar nu spijt van of baal ik ervan? Mijn antwoord is nee, ik heb hier op de Vermeer geweldige jaren gehad. Van alles gedaan, eerst als deelnemer en daarna als vrijwilliger van computerlessen, houtlokaal, koken en bakken etc.
Wat voor mij een belangrijke les is geweest; is dat je beter eerlijk kan zijn hoe het met je gaat. De ervaring leert dat je niet een ander voor de gek houdt maar dat je jezelf voor de gek houdt en dat je er niet veel verder mee komt.

Natuurlijk heb ik ook veel te danken aan het team van de Vermeer Houtlokaal DAC de Vermeer met Tonnyzij hebben mij de tijd en het vertrouwen gegeven om hier mijn werkzaamheden te kunnen doen en ik heb hier veel geleerd.
Het team van de Vermeer is een hecht team en een gezellig team waar ik mij als vrijwilliger echt in thuis voelde.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de leuke samenwerking en jullie alle goeds toe wensen voor de toekomst.

Groetjes, Tonny